Odwzorowuje Twoje długoterminowe ryzyko zawału i udaru, analizując cholesterol, tłuszcze we krwi, stan zapalny oraz to, jak dobrze chronione są Twoje naczynia krwionośne.
Białko przenoszące tłuszcze i cholesterol we krwi. Wysoki poziom oznacza większą liczbę cząsteczek mogących odkładać się w tętnicach.
Łączna ilość cholesterolu we krwi. Potrzebny do budowy komórek, ale jego nadmiar szkodzi tętnicom.
Usuwa nadmiar cholesterolu z organizmu. Chroni przed odkładaniem tłuszczu w tętnicach.
Przenosi cholesterol do tkanek. Nadmiar sprzyja tworzeniu blaszek miażdżycowych.
Szacowana ilość „złego” cholesterolu na podstawie innych wyników. Pomaga ocenić ryzyko chorób serca.
Rodzaj cząsteczki tłuszczowej w krwi. Jej wysoki poziom zwiększa ryzyko zawału i udaru.
Tłuszcze powstające z nadmiaru kalorii. Ich nadmiar obciąża serce i trzustkę.
Białko C-reaktywne (CRP) jest biomarkerem stanu zapalnego, którego stężenie we krwi szybko rośnie w odpowiedzi na infekcję, uraz lub choroby zapalne. Jego poziom pomaga lekarzom ocenić obecność i nasilenie stanu zapalnego oraz monitorować skuteczność leczenia.
Badanie oceniające liczbę i rodzaj krwinek we krwi. Pomaga wykrywać infekcje, niedokrwistość i inne choroby.
Marker stanu zapalnego w organizmie. Wyższy poziom może sygnalizować zwiększone ryzyko chorób serca.
Miedź jest pierwiastkiem śladowym pełniącym rolę biomarkera, ponieważ jej poziom we krwi odzwierciedla stan metabolizmu, funkcjonowanie enzymów oraz możliwe zaburzenia, takie jak choroba Wilsona czy stany zapalne. Ocenę stężenia miedzi wykorzystuje się do diagnostyki i monitorowania chorób metabolicznych oraz nieprawidłowości w gospodarce mineralnej.
Ołów jest toksycznym metalem ciężkim, którego stężenie we krwi lub moczu służy jako biomarker narażenia środowiskowego lub zawodowego. Podwyższony poziom ołowiu może wskazywać na zatrucie i pomaga w ocenie ryzyka uszkodzeń układu nerwowego, krwiotwórczego i nerek.
Aminokwas powstający w organizmie. Podwyższony poziom może zwiększać ryzyko chorób serca i udaru.
Cukier będący głównym źródłem energii dla organizmu. Zbyt wysoki poziom może oznaczać cukrzycę.
Hormon regulujący poziom cukru we krwi. Jego zaburzenia są związane z cukrzycą i insulinoopornością.
tbd
Produkt rozpadu puryn z pożywienia i komórek. Wysoki poziom może powodować dnę moczanową.
Wskaźnik średniego poziomu cukru we krwi z ostatnich 2–3 miesięcy. Pomaga w diagnozie i monitorowaniu cukrzycy.
Pokazuje, jak dobrze Twój organizm radzi sobie z jedzeniem oraz utrzymaniem stabilnego poziomu cukru, insuliny i masy ciała, co wspiera stały poziom energii i długoterminowe zdrowie.
Białko przenoszące tłuszcze i cholesterol we krwi. Wysoki poziom oznacza większą liczbę cząsteczek mogących odkładać się w tętnicach.
Łączna ilość cholesterolu we krwi. Potrzebny do budowy komórek, ale jego nadmiar szkodzi tętnicom.
Usuwa nadmiar cholesterolu z organizmu. Chroni przed odkładaniem tłuszczu w tętnicach.
Przenosi cholesterol do tkanek. Nadmiar sprzyja tworzeniu blaszek miażdżycowych.
Szacowana ilość „złego” cholesterolu na podstawie innych wyników. Pomaga ocenić ryzyko chorób serca.
Rodzaj cząsteczki tłuszczowej w krwi. Jej wysoki poziom zwiększa ryzyko zawału i udaru.
Tłuszcze powstające z nadmiaru kalorii. Ich nadmiar obciąża serce i trzustkę.
Aminokwas powstający w organizmie. Podwyższony poziom może zwiększać ryzyko chorób serca i udaru.
Lipaza jest enzymem trzustkowym, którego podwyższone stężenie we krwi stanowi biomarker uszkodzenia lub zapalenia trzustki. Jej poziom pomaga w rozpoznawaniu ostrego zapalenia trzustki oraz monitorowaniu przebiegu chorób trzustkowych.
Cukier będący głównym źródłem energii dla organizmu. Zbyt wysoki poziom może oznaczać cukrzycę.
Hormon regulujący poziom cukru we krwi. Jego zaburzenia są związane z cukrzycą i insulinoopornością.
tbd
Produkt rozpadu puryn z pożywienia i komórek. Wysoki poziom może powodować dnę moczanową.
Wskaźnik średniego poziomu cukru we krwi z ostatnich 2–3 miesięcy. Pomaga w diagnozie i monitorowaniu cukrzycy.
Minerał pomagający utrzymać prawidłowe ciśnienie i gospodarkę wodną. Zbyt niski lub wysoki poziom zaburza pracę mięśni i nerwów.
Produkt przemiany materii wydalany przez nerki. Wzrost może wskazywać na problemy z nerkami.
Wskaźnik przesączania kłębuszkowego (GFR) jest biomarkerem służącym do oceny funkcji nerek, określającym, jak skutecznie kłębuszki nerkowe filtrują krew. Obniżone wartości GFR mogą wskazywać na pogorszenie pracy nerek i są wykorzystywane w diagnostyce oraz monitorowaniu chorób nerek.
Mocznik jest produktem końcowym metabolizmu białek, a jego stężenie we krwi stanowi biomarker funkcji nerek oraz równowagi metabolicznej organizmu. Podwyższone lub obniżone poziomy mocznika mogą wskazywać na zaburzenia pracy nerek, odwodnienie, choroby wątroby lub nieprawidłową przemianę białek.
Minerał regulujący pracę serca i mięśni. Jego zaburzenia mogą powodować arytmie lub osłabienie mięśni.
Minerał ważny dla pracy mięśni, nerwów i serca. Niedobór może powodować skurcze i zmęczenie.
Minerał pomagający utrzymać równowagę wodno-elektrolitową. Wspiera pracę układu pokarmowego.
Minerał potrzebny dla mocnych kości, zębów i pracy mięśni. Zaburzenia mogą wpływać na serce i układ nerwowy.
Enzym wątrobowy, którego wzrost może oznaczać uszkodzenie wątroby.
Enzym związany z wątrobą, kośćmi i drogami żółciowymi. Wzrost może oznaczać problemy w tych narządach.
Enzym obecny w wątrobie, sercu i mięśniach. Podwyższony poziom może oznaczać ich uszkodzenie.
Enzym wątrobowy, którego wzrost często wiąże się z chorobami wątroby lub nadużywaniem alkoholu.
Barwnik powstający przy rozpadzie czerwonych krwinek. Wzrost może wskazywać na problemy z wątrobą lub krwią.
Pokazuje, jak tarczyca, hormony płciowe i hormony stresu współpracują, wpływając na energię, nastrój, sen, popęd seksualny i ogólną witalność.
Główny żeński hormon płciowy. Reguluje cykl menstruacyjny i zdrowie kości.
Hormon kontrolujący dojrzewanie komórek jajowych u kobiet i produkcję plemników u mężczyzn.
Hormon wyzwalający owulację u kobiet i wspierający produkcję testosteronu u mężczyzn.
Główny męski hormon płciowy, obecny także u kobiet w mniejszych ilościach. Wpływa na siłę mięśni, libido i energię.
Część testosteronu dostępna dla komórek. Ma największy wpływ na funkcje organizmu.
Hormon przygotowujący organizm do ciąży i regulujący cykl menstruacyjny.
Hormon stymulujący produkcję mleka po porodzie. Może wpływać na płodność i cykl menstruacyjny.
Hormon stresu regulujący metabolizm, ciśnienie i reakcję organizmu na stres.
Białko transportujące hormony płciowe we krwi. Reguluje dostępność testosteronu i estrogenów dla komórek.
Hormon produkowany przez nadnercza, będący prekursorem testosteronu i estrogenów.
Hormon regulujący pracę tarczycy. Zaburzenia jego poziomu wpływają na metabolizm i energię.
Aktywny hormon tarczycy kontrolujący tempo przemiany materii. Zbyt niski poziom spowalnia metabolizm.
Hormon tarczycy przekształcany w T3. Ważny dla regulacji metabolizmu i energii.
Wspiera produkcję krwi i zdrowie układu nerwowego. Jej brak prowadzi do anemii i problemów neurologicznych.
Reguluje wchłanianie wapnia i wspiera odporność. Jej niedobór może osłabić kości i zwiększyć podatność na infekcje.
Białko wytwarzane przez gruczoł krokowy nie związany z białkami (wolny). Jego poziom pomaga w ocenie zdrowia prostaty.
Całkowity PSA to całkowita ilość antygenu specyficznego dla prostaty we krwi, obejmująca zarówno PSA wolny, jak i związany z białkami.
Informuje, jak aktywny jest Twój układ odpornościowy, czy występują oznaki przewlekłego stanu zapalnego oraz jak skutecznie regenerujesz się po stresie, infekcjach i urazach.
Białko C-reaktywne (CRP) jest biomarkerem stanu zapalnego, którego stężenie we krwi szybko rośnie w odpowiedzi na infekcję, uraz lub choroby zapalne. Jego poziom pomaga lekarzom ocenić obecność i nasilenie stanu zapalnego oraz monitorować skuteczność leczenia.
Analiza białek we krwi. Pomaga w diagnozie chorób wątroby, nerek i układu odpornościowego.
Enzym uwalniany przy uszkodzeniu mięśni. Wzrost może oznaczać uraz, intensywny wysiłek lub chorobę mięśni.
Marker stanu zapalnego w organizmie. Wyższy poziom może sygnalizować zwiększone ryzyko chorób serca.
Przeciwciało chroniące błony śluzowe przed infekcjami. Pomaga w obronie układu oddechowego i pokarmowego.
Najczęstsze przeciwciało we krwi. Zapewnia długotrwałą ochronę przed patogenami.
The most common antibody in the blood. Provides long-term protection against pathogens.
Badanie oceniające liczbę i rodzaj krwinek we krwi. Pomaga wykrywać infekcje, niedokrwistość i inne choroby.
Przeciwciało, które może pojawiać się przy chorobach autoimmunologicznych, zwłaszcza reumatoidalnym zapaleniu stawów.
Przeciwciała skierowane przeciwko strukturom wewnątrz komórek. Ich obecność może wskazywać na choroby autoimmunologiczne.
Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) jest enzymem obecnym w wielu tkankach, a jej podwyższone stężenie we krwi stanowi nieswoisty biomarker uszkodzenia komórek. Wzrost poziomu LDH może wskazywać na różnorodne schorzenia, takie jak choroby serca, wątroby, nowotwory czy stany zapalne.
Miedź jest pierwiastkiem śladowym pełniącym rolę biomarkera, ponieważ jej poziom we krwi odzwierciedla stan metabolizmu, funkcjonowanie enzymów oraz możliwe zaburzenia, takie jak choroba Wilsona czy stany zapalne. Ocenę stężenia miedzi wykorzystuje się do diagnostyki i monitorowania chorób metabolicznych oraz nieprawidłowości w gospodarce mineralnej.
Białko magazynujące żelazo w organizmie. Niski poziom oznacza wyczerpane zapasy żelaza.
Transferryna jest białkiem transportującym żelazo we krwi, a jej stężenie stanowi biomarker gospodarki żelazowej organizmu. Zmiany poziomu transferryny pomagają ocenić niedobór żelaza, stany zapalne oraz zaburzenia odżywienia.
Suma wszystkich białek we krwi. Ważne dla odporności i budowy tkanek.
Główne białko we krwi utrzymujące równowagę płynów. Pomaga transportować hormony, leki i składniki odżywcze.
Pokazuje siłę kluczowych narządów i zasobów – wątroby, nerek, witamin, minerałów i białek – które stanowią „zapas mocy” do naprawy, detoksykacji i utrzymania zdrowia w długim czasie.
Produkt rozpadu puryn z pożywienia i komórek. Wysoki poziom może powodować dnę moczanową.
Minerał pomagający utrzymać prawidłowe ciśnienie i gospodarkę wodną. Zbyt niski lub wysoki poziom zaburza pracę mięśni i nerwów.
Produkt przemiany materii wydalany przez nerki. Wzrost może wskazywać na problemy z nerkami.
Minerał regulujący pracę serca i mięśni. Jego zaburzenia mogą powodować arytmie lub osłabienie mięśni.
Minerał ważny dla pracy mięśni, nerwów i serca. Niedobór może powodować skurcze i zmęczenie.
Minerał pomagający utrzymać równowagę wodno-elektrolitową. Wspiera pracę układu pokarmowego.
Minerał potrzebny dla mocnych kości, zębów i pracy mięśni. Zaburzenia mogą wpływać na serce i układ nerwowy.
A mineral needed for strong bones, teeth, and muscle function. Imbalances can affect the heart and nervous system.
Wspiera produkcję krwi i zdrowie układu nerwowego. Jej brak prowadzi do anemii i problemów neurologicznych.
Reguluje wchłanianie wapnia i wspiera odporność. Jej niedobór może osłabić kości i zwiększyć podatność na infekcje.
Miedź jest pierwiastkiem śladowym pełniącym rolę biomarkera, ponieważ jej poziom we krwi odzwierciedla stan metabolizmu, funkcjonowanie enzymów oraz możliwe zaburzenia, takie jak choroba Wilsona czy stany zapalne. Ocenę stężenia miedzi wykorzystuje się do diagnostyki i monitorowania chorób metabolicznych oraz nieprawidłowości w gospodarce mineralnej.
Ołów jest toksycznym metalem ciężkim, którego stężenie we krwi lub moczu służy jako biomarker narażenia środowiskowego lub zawodowego. Podwyższony poziom ołowiu może wskazywać na zatrucie i pomaga w ocenie ryzyka uszkodzeń układu nerwowego, krwiotwórczego i nerek.
Aminokwas powstający w organizmie. Podwyższony poziom może zwiększać ryzyko chorób serca i udaru.
Minerał potrzebny do produkcji hemoglobiny, która przenosi tlen. Niedobór powoduje anemię i zmęczenie.
Miara zdolności krwi do transportu żelaza. Pomaga w diagnozie niedoboru lub nadmiaru żelaza.
tbd
Transferryna jest białkiem transportującym żelazo we krwi, a jej stężenie stanowi biomarker gospodarki żelazowej organizmu. Zmiany poziomu transferryny pomagają ocenić niedobór żelaza, stany zapalne oraz zaburzenia odżywienia.
Enzym trawiący skrobię w pożywieniu. Wysoki poziom może świadczyć o problemach z trzustką lub śliniankami.
Lipaza jest enzymem trzustkowym, którego podwyższone stężenie we krwi stanowi biomarker uszkodzenia lub zapalenia trzustki. Jej poziom pomaga w rozpoznawaniu ostrego zapalenia trzustki oraz monitorowaniu przebiegu chorób trzustkowych.
Enzym wątrobowy, którego wzrost może oznaczać uszkodzenie wątroby.
Enzym związany z wątrobą, kośćmi i drogami żółciowymi. Wzrost może oznaczać problemy w tych narządach.
Enzym obecny w wątrobie, sercu i mięśniach. Podwyższony poziom może oznaczać ich uszkodzenie.
Enzym wątrobowy, którego wzrost często wiąże się z chorobami wątroby lub nadużywaniem alkoholu.
Barwnik powstający przy rozpadzie czerwonych krwinek. Wzrost może wskazywać na problemy z wątrobą lub krwią.
Suma wszystkich białek we krwi. Ważne dla odporności i budowy tkanek.
Główne białko we krwi utrzymujące równowagę płynów. Pomaga transportować hormony, leki i składniki odżywcze.
Wskaźnik przesączania kłębuszkowego (GFR) jest biomarkerem służącym do oceny funkcji nerek, określającym, jak skutecznie kłębuszki nerkowe filtrują krew. Obniżone wartości GFR mogą wskazywać na pogorszenie pracy nerek i są wykorzystywane w diagnostyce oraz monitorowaniu chorób nerek.
Mocznik jest produktem końcowym metabolizmu białek, a jego stężenie we krwi stanowi biomarker funkcji nerek oraz równowagi metabolicznej organizmu. Podwyższone lub obniżone poziomy mocznika mogą wskazywać na zaburzenia pracy nerek, odwodnienie, choroby wątroby lub nieprawidłową przemianę białek.
